W latach 50. XVIII wieku dyrektorem fabryki został , który znacząco unowocześnił proces produkcji szkła i dokonał ogólnej modernizacji przedsiębiorstwa. Podczas rewolucji francuskiej pracownicy zakładów brali udział w zamieszkach, a sama fabryka została zamknięta w 1797 roku, ponownie została otwarta w czasach konsulatu, w 1801 roku. W 1830 roku przedsiębiorstwo stało się spółką akcyjną. W 1851 roku przedsiębiorstwo produkowało szkło na potrzeby budowy .
W 1858 roku doszło do połączenia Saint-Gobain z wytwórnią Saint-Quirin. W 1888 roku otwarto zakłady w Pizie, w 1898 roku we Franière w Belgii, a także w Sas van Gent (1903) i Arija (1905). W 1872 roku doszło do połączenia Saint-Gobain ze spółką Perret-Olivier, producentem kwasu siarkowego, co pozwoliło wejść przedsiębiorstwu na rynek chemiczny. Od końca XIX wieku produkowano także nawozy. W 1900 roku przedsiębiorstwo wybudowało nową siedzibę przy Place des Saussaies w centrum Paryża, w tym samym roku Saint-Gobain produkowało szkło na potrzeby budowy hali wystawowej Grand Palais. Od 1902 roku akcje spółki są notowane na paryskiej giełdzie.