W Polsce stwierdzono 19 gatunków (zobacz: ździeblarzowate Polski)
Systematyka i ewolucja Do rodziny tej należy około 170 opisanych gatunków, zgrupowanych w 24 rodzajach i 4 podrodzinach, w tym:
podrodzina: †Cuspilonginae Kopylov et Rasnitsyn, 2016 Caenocephus Konow, 1896 podrodzina: Athetocephinae Athetocephus Benosn, 1935 podrodzina: Australcephinae Smith et Schmidt, 2009 Australcephus Smith et Schmidt, 2009 podrodzina: Cephinae Aridus Smith, 1900 Caenocephus Konow, 1896 Calameuta Konow, 1896 Cephus Latreille, 1802 Characopygus Konow, 1899 †Cuspilongus Archibald et Rasnitsyn 2015 †Electrocephus Konow, 1897 Hartigia Schioedte, 1838 Heterojanus Wei et Xiao, 2011 Hissarocephus Gussakovkij, 1945 Janus Stephens, 1835 Magnitarsijanus Wei, 2007 Pachycephus Stein, 1876 Stigmajanus Wei, 2007 Syrista Konow, 1896 Trachelus Jurine, 1807 Uroqrista Maa, 1944 podrodzina: incertae sedis †Mesocephus Rasnitsyn, 1968
Ździeblarzowate wraz z wyłącznie mezozoicznymi sepulkowatymi tworzą nadrodzinę ździeblarzowców (Cephoidea). W zapisie kopalnym ździeblarzowate są słabo reprezentowane. Najstarsze znane gatunki pochodzą z wczesnej kredy: Mesocephus sibiricus i Cuspilongus ghilarovi. Z kredy późnej znane są 2 gatunki z rodzaju Mesocephus. Oprócz nich w zapisie kopalnym zachowały się jeszcze 3 gatunki z eocenu, w tym jeden ze współczesnego rodzaju Janus.
Przypisy