thumb|200px|Grób Władysława Terleckiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Władysław Lech Terlecki (ur. 18 maja 1933 w Częstochowie, zm. 3 maja 1999 w Warszawie) – polski pisarz, scenarzysta, autor powieści i opowiadań, słuchowisk, utworów dramatycznych i filmowych oraz scenariuszy. Autor licznych książek poświęconych powstaniu styczniowemu (Spisek, Dwie głowy ptaka, Powrót z carskiego sioła, Rośnie las, Lament).
Życiorys Urodził się w rodzinie Antoniego, ekonomisty, i Eleonory z domu Mikke (1908–1979), księgowej. Podczas okupacji niemieckiej przebywał w Częstochowie. Po wojnie uczęszczał do Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego im. Romualda Traugutta w Częstochowie. W latach 1951–1954 studiował filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. Studiów nie ukończył.
W latach 1954–1958 był redaktorem „Wrocławskiego Tygodnika Katolików”, wydawanego przez Stowarzyszenie Pax zrzeszające katolików współpracujących z władzami komunistycznymi. W 1955 debiutował w katolickim tygodniku „Dziś i Jutro”, popierającym działania władz komunistycznych (był też redaktorem tego tygodnika do 1958). W 1958–1968 był redaktorem działu prozy w dwutygodniku „Współczesność”. Od 1967 przez pewien czas był redaktorem literackim w Polskim Radiu. W latach 70.