C4 jest obok C, C2 i C3 jednym z wielu materiałów wybuchowych wynalezionych w latach 60. XX wieku. Różnice między nimi polegają na różnej zawartości heksogenu. Litera „C” jest skrótem od , czyli „skład”. Stąd czasem spotykane oznaczenie Composition 4. Z kolei samo słowo composition jest używane do oznaczania także stałych materiałów wybuchowych np. Composition A czy Composition B, stąd dla odróżnienia od plastycznego C4 stosuje się oznaczenie Composition C-4.
C4 jest znany głównie ze swej dużej plastyczności umożliwiającej wepchnięcie go w szczelinę w murze, czy nadanie mu dowolnego pożądanego kształtu. Zaletą C4 jest też jego niezawodność i wytrzymałość. Materiał można zdetonować tylko przy pomocy detonatora lub spłonki, gdyż jest niewrażliwy na przestrzelenie pociskiem, uderzenie, cięcie, czy podpalenie.
C4 jest także używany jako ładunek pośredni przy detonacji materiałów wybuchowych trudnych do pobudzenia. Ze względu na swoją plastyczność oklejany jest (w niewielkich ilościach) wokół ładunków innego rodzaju. Takie pobudzenie słabszych materiałów wybuchowych pozwala znacznie efektywniej wykorzystać ich siłę.
Przypisy
Kategoria:Kruszące materiały wybuchowe Kategoria:Mieszaniny wybuchowe