thumb|left|Petach Tikwa w 1912 thumb|left|Żydowscy pracownicy w Petach Tikwie w latach 30. thumb|Burmistrz Shlomo Stampfer z synem Beniaminem w sadzie pomarańczowym Stampfer w Petach Tikwie w latach 30 Okazało się jednak, że władze tureckie zablokowały sprzedaż ziemi Żydom. Niezrażeni tym pionierzy zakupili w 1878 teren o powierzchni 3,4 km² przy arabskiej wsi Mullabis, w pobliżu źródeł rzeki Jarkon. Sułtan Abd-ul-Hamid II wyraził zgodę na tę transakcję, ponieważ sprzedawana ziemia znajdowała się pomiędzy malarycznymi bagnami doliny Szaron, i wszyscy spodziewali się, że Żydzi bardzo szybko uciekną stamtąd.
I rzeczywiście, bardzo szybko w nowym osiedlu wybuchła malaria, zmuszając jej mieszkańców do opuszczenia swoich domów. W 1883 dzięki pomocy finansowej barona Edmonda de Rothschilda udało się osuszyć bagna i ponownie zasiedlić osadę, w której zaczęli osiedlać się nowo przybyli żydowscy imigranci z Europy. Przy osadzie zasadzono sad drzewek cytrusowych (pierwsze drzewko zasadził rabin Aryeh Leib Frumkin).
W 1886 w Petach Tikwie doszło do pierwszego arabskiego ataku na żydowskie osiedle. Grupa około 100 Arabów z pobliskiej wioski Yehudia najechała na żydowską osadę, bijąc mieszkańców i niszcząc ich dobytek.