Przykład zapisu znaków alfanumerycznych w kodzie „Code39”. Znaki „*” są oznaczeniami Start/Stop, natomiast „$” jest znakiem kontrolnym wyliczonym na podstawie modulo43|thumb|right Code 39 (znany też jako „USS Code 39”, „Code 3/9”, „Kod 3 z 9”, „USD-3”, „Alpha39”) – alfanumeryczny kod kreskowy o stałej szerokości pojedynczego znaku. Kod ten powstał w 1974 roku, a rozpowszechnił się po zastosowaniu go przez Departament Obrony USA do oznaczania przesyłek od dostawców. Obecnie jest wykorzystywany w branży motoryzacyjnej do oznaczania części. Największą wadą kodu jest stosunkowo mała gęstość zapisu danych. Z tego względu kod ten nie nadaje się do umieszczania na małych przedmiotach. Zaletą kodu jest fakt, iż może on zostać odczytany przez prawie każdy czytnik kodów kreskowych.
Budowa kodu Wykorzystując podstawową wersję kodu można zakodować 43 znaki alfanumeryczne (duże litery od A do Z, cyfry, znaki specjalne: -, ., spacja, $, /, +, %) oraz symbol *, który służy do oznaczenia początku i końca kodu. Każdy znak składa się z dziewięciu pasków (występuje na przemian 5 pasków czarnych i 4 paski białe), przy czym 3 spośród nich mają większą szerokość (stąd nazwa kod 3 z 9). Stosunek szerokości pasków grubych do cienkich musi mieścić się w przedziale od 2:1 do 3:1.