Niejednolity dostęp do pamięci (NUMA, od ) – architektura organizacji pamięci stosowana w architekturze komputerowej przeznaczonej do przetwarzania współbieżnego. W systemach NUMA czas dostępu do pamięci zależy od fizycznego położenia pamięci względem procesora – każdy procesor posiada własną, lokalną pulę pamięci, do której dostęp jest szybszy niż do pamięci bardziej oddalonej.
Celem zastosowania architektury NUMA jest zwiększenie wydajności operacji pamięciowych poprzez przypisanie lokalnych zasobów pamięciowych poszczególnym procesorom.
Non-Uniform Memory Access – architektura z niejednolitym dostępem do pamięci Non-Uniform Memory Access (NUMA, również: Non-Uniform Memory Architecture) – architektura organizacji pamięci stosowana w systemach wieloprocesorowych, w której czas dostępu do pamięci zależy od fizycznego położenia pamięci względem procesora. W architekturze NUMA procesor uzyskuje szybszy dostęp do swojej pamięci lokalnej niż do pamięci obsługiwanej przez inne procesory lub do pamięci współdzielonej.