zbudowano budkę strażniczą, dwa lata później budynek dworcowy przykryto dachówkami oraz zbudowano drewnianą rampę.
Poczynione inwestycje zachęciły mieszkańców do coraz częstszego korzystania z dworca kolejowego. Według danych z 1876 r., w Rybniku przewóz pasażerów wyniósł ponad 63 tysiące (przyjeżdżających i odjeżdżających).
W 1884 r. stacja kolejowa w Rybniku zostało skomunikowana z Żorami przez Orzesze. Ze względu na długi czas jazdy, frekwencja na tym odcinku była niewielka.
16 lipca 1912 otwarto odcinek Rybnik – Leszczyny, a dzięki temu Rybnik uzyskał połączenie z Katowicami. W następnym roku oddano do użytku skrót od stacji Rybnik przez Jejkowice do Suminy. W 1936 r. mieszkańcy Rybnika zyskali dostęp do szybkiego połączenia z Żorami przez Gotartowice i Szczejkowice (dwa lata później linia kolejowa została przedłużona do Pszczyny).
Potężny wybuch w 1921 r. 22 czerwca 1921 r. około godz. 18:15 w pobliżu rybnickiego dworca kolejowego eksplodowało osiem ton materiałów wybuchowych, które były załadowane w czterech wagonach stojących na bocznicy. Na godzinę przed eksplozją przyczepiono je do pociągu towarowego, który niebawem miał ruszyć w dalszą drogę.