W wyborach w sierpniu 1992, pomimo porażki PLP i oddaniu przez nią władzy, zachował mandat deputowanego. W tym samym miesiącu został wybrany jednym z wiceprzewodniczących partii, będąc odpowiedzialnym za działalność PLP poza parlamentem. W wyborach 14 marca 1997 ponownie uzyskał reelekcję, mimo drugiej z rzędu przegranej PLP. W kwietniu 1997 zastąpił Lyndona Pindlinga na stanowisku przewodniczącego Postępowej Partii Liberalnej, stając się w ten sposób 7 kwietnia 1997 liderem opozycji.
W wyborach 2 maja 2002 PLP pod jego przywództwem odniosła zwycięstwo, zdobywając 29 spośród 40 mandatów w Izbie Zgromadzenia. Następnego dnia Christie został zaprzysiężony na stanowisku premiera Bahamów. W kolejnych wyborach 3 maja 2007 PLP oddała jednak władzę Wolnemu Ruchowi Narodowemu byłego premiera Huberta Ingrahama, uzyskawszy 18 spośród 41 miejsc w parlamencie i ponownie znalazła się w opozycji.
W wyborach parlamentarnych 7 maja 2012 PLP zdobyła 29 z 38 mandatów, pokonując Wolny Ruch Narodowy, który uzyskał 9 miejsc. 8 maja 2012 Christie po raz drugi objął stanowisko szefa rządu.