Bogdan Dimitrow Fiłow (; ur. 9 kwietnia 1883 w Starej Zagorze, zm. 1 lutego 1945 w Sofii) – bułgarski archeolog, historyk i polityk, dyrektor Narodowego Muzeum Archeologicznego w Sofii (1911–1920), pierwszy dyrektor Bułgarskiego Instytutu Archeologicznego (1921–1944), rektor Uniwersytetu Sofijskiego „Św. Klemensa z Ochrydy” (1931–1932), przewodniczący Bułgarskiej Akademii Nauk (1937–1944), członek niemieckiej loży masońskiej (od 1923), minister oświaty narodowej (1938–1942) oraz spraw zagranicznych i wyznań wiary (1942–1943), premier Carstwa Bułgarii (1940–1943), po śmierci Borysa III członek Rady Regencyjnej (1943–1944). Współodpowiedzialny za przyłączenie Bułgarii do koalicji hitlerowskiej, za co w 1945 został stracony przez komunistów.
Życiorys Wykształcenie i praca naukowa Urodził się w rodzinie podpułkownika Dimityra Fiłowa i Elisawety Sachatczijewej. W 1887 jego ojciec zginął w powstaniu przeciwko reżimowi Stambołowa. Mimo trudnej sytuacji matka zdołała zapewnić mu solidne wykształcenie. W 1890 ukończył z wyróżnieniem Pierwsze Gimnazjum Męskie w Sofii, następnie rozpoczął studia w Fakultecie Historyczno-Filologicznym stołecznego uniwersytetu.