Sytuacja zmieniła się pod koniec lat 80., po wyborze w kolejnych draftach dwóch przyszłych gwiazd zespołu – Reggie Millera i Rika Smitsa oraz pozyskaniu w udanej wymianie Detlefa Schrempfa. W 1990 Reggie Miller zagrał w meczu gwiazd, a klub regularnie zaczął pojawiać się w fazie playoff (choć niestety odpadał w pierwszych rundach). W następnym sezonie Schrempf zdobył tytuł najlepszego rezerwowego ligi, a w 1993 wystąpił w Meczu Gwiazd.
W 1994 klub osiągnął pierwszy duży sukces, dochodząc do finału konferencji, przegranego z New York Knicks. Wspaniałe występy Reggiego Millera w finałowych grach zaowocowały powołaniem go do drugiego Dream Teamu, który zdobył mistrzostwo świata w 1994. Rok później zespół wywalczył pierwszy tytuł mistrza Konferencji Wschodniej oraz drugi raz wystąpił w finałach konferencji, ulegając tam Orlando Magic.
Po dwóch latach słabszych występów w 1997 Pacers zatrudnili na stanowisku trenera, pochodzącego z Indiany, byłego wybitnego koszykarza Larry’ego Birda. Bird, mając do dyspozycji m.in. Chrisa Mullina, Dale’a Davisa, Antonio Davisa i Derricka McKey doprowadził zespół w następnym roku do finału konferencji, w którym zespół przegrał po wspaniałej walce z kończącymi mistrzowski cykl Chicago Bulls.