W rezultacie czujność Niemców uległa zaostrzeniu, co utrudniło zarówno mobilizację, jak i transport broni.
Ostatecznie przed godziną „W” około 1000 żołnierzy obwodu IV „Ochota” AK, a więc niespełna 59% stanu osobowego, zdołało dotrzeć na punkty zborne. Jeszcze gorzej przedstawiało się wyposażenie w broń i amunicję, co było spowodowane zarówno utratą części zasobów obwodu wiosną 1944 roku, jak i niewystarczającą ilością czasu na ich dostarczenie do punktów zbornych. Żołnierze obwodu wyruszyli do boju dysponując zaledwie 5 ręcznymi karabinami maszynowymi, około 40 karabinami, około 20 pistoletami maszynowymi, 60–80 sztukami broni krótkiej, około 50 butelkami zapalającymi i 2 tys. granatów.
W tych okolicznościach działania obwodu „Ochota” zakończyły się niemal całkowitym niepowodzeniem: w I rejonie szturm na główny ośrodek niemieckiego oporu, tj. Dom Akademicki przy pl. Narutowicza, w którym mieściły się koszary Schutzpolizei, został odparty przy ciężkich stratach dla strony polskiej. Zginęło około 50 powstańców i przypadkowych przechodniów. Żołnierzom rejonu nie udało się także zdobyć innych wyznaczonych obiektów: Fabryki Wyrobów Tytoniowych Państwowego Monopolu Tytoniowego przy ul. Kaliskiej 1, Męskiego Gimnazjum i Liceum im. Hugona Kołłątaja przy ul.