W wyreżyserowanym przez siebie dramacie Goldlight Film Production Perwersyjny kardynał (Der Perverse Kardinal, 2005) z Markusem Waxeneggerem wystąpił w tytułowej roli brutalnego księcia Kościoła, który stosuje nieortodoksyjne metody w lokalnej parafii, próbujących za pomocą atrapy prącia odpędzić perwersyjne myśli kobiet i zakonnic.
Chociaż nie był już aktywny jako aktor i reżyser, nadal był gościem na targach i festiwalach branżowych co najmniej do 2010, w niektórych przypadkach nawet z dwiema córkami z drugiego małżeństwa. W ostatnich latach wrócił z żoną do Casablanki w niepewnych warunkach ekonomicznych, po wydaniu wszystkich swoich hojnych zarobków, zwłaszcza w kasynach.
Pomimo licznych próśb dziennikarzy i historyków porno zawsze odmawiał udzielania wywiadów, a w przeciwieństwie do swoich kolegów ze złotej ery francuskiego porno, takich jak Brigitte Lahaie, Alban Ceray, Jean-Pierre Armand i Richard Allan, nigdy nie publikował swoich wspomnień.
Nagrody Rok Nagroda Kategoria 1994 Impulse d’Oro (Mediolan) Nagroda za całokształt twórczości 1998 Venus Award Nagroda Specjalna za znakomite