Działka automatyczne systemu Gatlinga posiadają o wiele większą szybkostrzelność niż rewolwerowe, których trwałość i wytrzymałość temperaturowa nie pozwala na zbyt szybkie strzelanie. Wielolufowe działka Gatlinga pozwalają na oddanie do 10 tysięcy strzałów na minutę (tak jak działko GSz-6-23), podczas gdy rewolwerowe tylko 2 tysiące strzałów. Z drugiej strony, aby oddać salwę z obrotowego wielolufowego działka Gatlinga potrzebny jest czas na rozpędzenie zespołu luf wraz z komorami nabojowymi, którego masa w zależności od kalibru może sięgać nawet kilkuset kilogramów. Ponadto konieczność stosowania zewnętrznego źródła napędu zespołu luf, którego moc ze względu na masę nie może być zbyt duża, wpływa na ograniczenie siły niszczącej krótkiej salwy w porównaniu z działającym natychmiast działkiem rewolwerowym. Opóźnienia od naciśnięcia spustu do osiągnięcia nominalnej szybkostrzelności działka Gatlinga mogą dochodzić nawet do pół sekundy. Mniejsza masa zespołu tylko jednej lufy i kilku komór nabojowych pozwala na zastosowanie większych kalibrów działek rewolwerowych niż w konkurencyjnej broni o tej samej masie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Działko rewolwerowe · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.