Mieszkając w Kaliszu i będąc jego znaną osobistością nie zapomniał o swoim rodzinnym miasteczku, i z jego inicjatywy zaczęto umieszczać informacje z życia skupisk żydowskich ówczesnego powiatu kaliskiego, a on sam był autorem kilku relacji z Błaszek. W 1931 r. publikuje w Warszawie książkę Fun alten kloister (Ze starego klasztoru), zawierającą legendy i opowiadania związane z Błaszkami i ówczesnym powiatem kaliskim.
Był inicjatorem ruchu syjonistycznego na ziemi kaliskiej. Od 1896 r. Był przewodniczącym Organizacji Syjonistycznej w Kaliszu, a w 1900 r. został delegatem na IV Kongres Syjonistyczny, odbywający się w Londynie. W listopadzie 1919 r. już w niepodległej Polsce, Solnik jako projektodawca legalnej Organizacji Ogólnych Syjonistów podpisał statut związku. Ze względów zdrowotnych odmówił uczestnictwa w ostatnim przedwojennym kongresie syjonistycznym, przeznaczając swe honorarium na rzecz delegacji młodzieży syjonistycznej.