Do zasadniczych elementów przygotowania TDW należą: rozwój sieci drogowej i kolejowej i wodnej, budowa lotnisk, baz lotniczych i baz morskich, inżynieryjne przygotowanie rejonów rozmieszczenia środków napadu rakietowo-jądrowego i środków obrony przeciwlotniczej, rejonów koncentracji i rozśrodkowania wojsk, tyłów, baz i stacji zaopatrzenia, budowa stanowisk kierowania i dowodzenia oraz węzłów łączności, odpowiednia dyslokacja wojsk. Częścią TDW była strefa działań bojowych. Głębokość strefy zależna była od ilości wojsk przeznaczonych do działań, charakteru operacji, właściwości terenowych, możliwości zaopatrzenia własnych wojsk, a także możliwości bojowych nieprzyjaciela. Każdy rejon kontrolowany był przez dowódcę odpowiedniego szczebla. W sytuacji, kiedy zasięg środków walki zbrojnej staje się nieograniczony, teatr działań wojennych może być tożsamy z teatrem wojny. Teatr działań wojennych może zawierać w sobie jeden lub kilka obszarów operacji związków operacyjnych.
Obszar TDW między tylną granicą teatru, a tylną granicą strefy działań bojowych nosił nazwę strefy komunikacji. W strefie tej działały jednostki służb zaopatrzenia, transportu, ewakuacji oraz innych niezbędnych dla wsparcia walczących wojsk w strefie działań bojowych.
Zobacz też jednostki organizacyjne wojska Kampania
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Strategia