Synagoga w Kędzierzynie-Koźlu – nieistniejąca synagoga, która znajdowała się w Koźlu, późniejszym Kędzierzynie-Koźlu, przy ulicy 24 Kwietnia (dawniej plac Raciborski, , później Reinschdorferstraße).
Historia Pierwsza wzmianka na temat obecności Żydów w Koźlu pochodzi z roku 1373. W czerwcu 1796 przywódcy ówczesnej wspólnoty: Meyer Walentin Friedländer, Izaak Itzinger i Simon Jakub Kauffmann zakupili od spadkobierców Barucha Steinfeidschena budynek, będący pierwszym w Koźlu domem modlitwy gminy żydowskiej. Później w XIX wieku na skutek powiększenia się wspólnoty żydowskiej na obszarze dzisiejszego Koźla i jej oficjalnego powołania 20 sierpnia 1820 zaistniała potrzeba znalezienia obszerniejszego miejsca na synagogę.
21 marca 1825 zakupiono od aptekarza Schliwy dwupiętrowy budynek przy ulicy Sienkiewicza (dawnej ul. Słodowej 28, ), gdzie na parterze urządzono synagogę, w której Hirsch Löbel Silberfeld przewodniczył modlitwom. Dalszy szybki wzrost ludności żydowskiej w Koźlu sprawił, że ta synagoga zaczęła być za mała, by pomieścić w niej wszystkich modlących się, dlatego we wrześniu 1877 podjęto decyzję o budowie nowej, większej synagogi. Pierwotnie brano pod uwagę plac wewnątrz bastionu odrzańskiego, nieopodal pomnika gen. Dawida Neumanna, ale potem zmieniono lokalizację.