Smilodon – wymarły rodzaj ssaków drapieżnych z podrodziny machajrodonów (Machairodontinae) w obrębie rodziny kotowatych (Felidae), który istniał prawdopodobnie od około 3 mln do 10 tys. lat temu w Ameryce Północnej i Południowej. Ich najbliższymi krewnymi są machajrody. Gatunki smilodonów są znane także jako tygrysy szablozębne (lub koty szablozębne).

W pełni dojrzały smilodon ważył około 200 kg, miał krótki ogon, potężne kończyny i dużą głowę. Wielkością zbliżony był do lwa. Kąt rozwarcia jego szczęk wynosił 120 stopni, a kły miały około 17 cm długości.

Etymologia Smilodon: smilē „nóż”; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”. Munifelis: Francisco Javier Muñiz (1795–1871), argentyński przyrodnik, prawodawca i lekarz; rodzaj Felis (kot). Gatunek typowy: Munifelis bonaerensis (= Smilodon populator ). Trucifelis: , trucis „zaciekły, okrutny, dziki”; rodzaj Felis (kot). Gatunek typowy: Felis (Trucifelis) fatalis . Smilodontopsis: rodzaj Smilodon ; οψις opsis, οψεως opseōs „wygląd, oblicze, twarz”. Gatunek typowy: Smilodontopsis troglodytes (= Felis (Trucifelis) fatalis ). Prosmilodon: gr. προ pro „blisko, w pobliżu”; rodzaj Smilodon . Gatunek typowy: Smilodon (Prosmilodon) ensenadensis (= Smilodon populator ). Smilodontidion: rodzaj Smilodon ;