Jak większość kotów miały umiejętność chowania pazurów.
Analizy histologiczne kości ramiennej smilodona sugerują, że była ona grubsza od kości ramiennych współczesnych kotowatych i miała bardzo grubą istotę zbitą – element budulcowy kości odpowiadający za ich wytrzymałość. Prawdopodobnie przednie kończyny smilodona były silniejsze niż współczesnych kotowatych. Pozwalało mu to mocno przytrzymać ofiarę w pozycji dogodnej do szybkiego zagryzienia jej i zminimalizować ryzyko, że miotająca się zdobycz uszkodzi długie kły.
W Argentynie odnaleziono skamieniałe odciski smilodona (prawdopodobnie S. populator) sprzed około 50 tys. lat, o czym doniesiono na łamach „Science” 10 czerwca 2016 – jest to pierwsze takie odkrycie. Znaleziono cztery tropy. W jednym przypadku odcisk stopy ma 19,2 cm w poprzek, co oznacza, że jest on większy niż u współczesnych tygrysów bengalskich (Panthera tigris tigris).