Mienie – termin oznaczający w zależności od kontekstu: w znaczeniu ogólnym – ogół rzeczy i zwierząt będących czyjąś własnością; w polskim języku prawnym – własność i inne prawa majątkowe (art. 44 kodeksu cywilnego); w ekonomii – aktywa majątkowe.
Mienie obejmuje wszystkie prawa podmiotowe majątkowe. Pasywa nie wchodzą w skład mienia, ale ciążą na majątku. Każdy podmiot ma w zasadzie jeden majątek.
Mienie w ujęciu cywilnoprawnym na podstawie prawa polskiego W ujęciu cywilnoprawnym słowo to ma uszczegółowiony zakres. Definicję mienia zawiera przepis w polskim kodeksie cywilnym (Księga Pierwsza – Tytuł III. Mienie). Art. 44 brzmi „Mieniem jest własność i inne prawa majątkowe”. Oznacza to, że chodzi wyłącznie o aktywa. Pasywa nie wchodzą w zakres tego pojęcia. Ogół aktywów to majątek danego podmiotu. Dodatkowo o mieniu – w przeciwieństwie do majątku – można mówić bez odnoszenia go do określonej osoby.
Mienie w pojęciu karnoprawnym na podstawie prawa polskiego Polskie prawo karne wypracowało system ochrony własności jak i samego mienia, ustanawiając je w części szczególnej – rozdziału XXXV – Przestępstwa przeciwko mieniu – Kodeksu karnego.