„Wielka gra”, w którym pani Elka (Olejnik) odpowiada skojarzeniowo na pytania redaktora (Chojnacki) i notariusza (Stanisław Plakwicz); na uwagę zasługuje wyjątkowo bezczelna i nieznośna publiczność (Alicja Resich-Modlińska, Jerzy Kordowicz, Wojciech Mann oraz Grzegorz Wasowski) Wiersze najszczersze – poetyckie uniesienia zakończone zawsze przyziemną puentą Część artystyczna – zestaw sprośnych kupletów Grog z kapustą – rozmowy „Miłki Elektricznej” (Beata Michniewicz) z Mieciem (Jan Chojnacki) Z ostatniej chwili – abstrakcyjne doniesienie agencyjne ze świata
a także: Gabinet figur wioskowych, Lato obleśnych ludzi, Maksymy Gorkiego, Z działa ogłoszeń, Baśnie nim zgaśniesz, Teatrzyk Zmielony Balonik i in.
Poszczególne numery były oddzielane niekiedy piosenkami rock’n’rollowymi i country, natomiast jako tło muzyczne wykorzystywane były szlagiery muzyki instrumentalnej, najczęściej filmowej (Dassin, Kuźniak, Morricone, Zamfir i in.). Nieuregulowane w tamtych czasach kwestie praw autorskich do wykorzystanych utworów uniemożliwiają dziś publikację archiwalnych nagrań w całości, np.