W przeciwieństwie do tego, jeśli gospodarka działa poniżej krzywej, mówi się, że działa nieefektywnie, ponieważ mogłaby realokować zasoby w celu wytworzenia większej ilości zarówno dóbr, jak i niektórych zasobów, takich jak siła robocza lub kapitał, pozostaje bezczynna i może być w pełni wykorzystana do produkcji większej ilości obu towarów.
Na przykład jeśli przyjmie się, że dostępne ilości czynników produkcji w gospodarce nie zmieniają się w czasie i że postęp techniczny nie występuje, jeśli gospodarka działa na krzywej możliwości produkcyjnych, to np. produkcja broni musiałaby zostać poświęcona w celu wyprodukowania większej ilości masła. Jeśli produkcja jest wydajna, gospodarka może wybierać między kombinacjami (punktami) na krzywej możliwości produkcyjnych.
Krańcowe tempo transformacji mały|Krańcowa szybkość transformacji wzrasta, gdy przechodzi z AA na BB Nachylenie granicy możliwości produkcyjnych (PPC) w dowolnym punkcie nazywane jest krańcowym tempem transformacji (marginal rate of transformation – MRT). Nachylenie określa szybkość, z jaką produkcja jednego dobra może zostać przekierowana (poprzez realokację zasobów produkcyjnych) do produkcji drugiego. Nazywa się to również (marginalnym) „kosztem alternatywnym” towaru, to znaczy jest to koszt alternatywny X pod względem Y na marginesie.