W 1984 został po raz pierwszy deputowanym do Izby Reprezentantów z ramienia Nowej Partii Narodowej (NNP) w okręgu St. George North West. Mandat deputowanego odnawiał w każdych kolejnych wyborach. W latach 1988–1989 zajmował urząd ministra komunikacji i robót publicznych w rządzie premiera Herberta Blaize’a. W 1989 pokonał Blaize’a, zostając nowym przewodniczącym partii.

Pod jego przywództwem NPP wygrała wybory parlamentarne z 20 czerwca 1995, zdobywając 8 miejsc w 15-osobowej Izbie Reprezentantów. Dwa dni później Mitchell objął urząd premiera Grenady, który zajmował przez ponad 13 lat. We wcześniejszych wyborach z 18 stycznia 1999 Nowa Partia Narodowa zdobyła wszystkie miejsca w parlamencie, a w kolejnych z 27 listopada 2003 utrzymała większość, uzyskując 8 mandatów.

W czasie pełnienia urzędu premiera Mitchell zajmował również stanowisko ministra bezpieczeństwa publicznego, finansów, handlu, przemysłu planowania i informacji. W latach 1996–1997 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Ministerialnej Stowarzyszenia Państw Karaibskich, od 1997 do 1998 był przewodniczącym Zarządu Gubernatorów Karaibskiego Banku Rozwoju, od 2000 do 2002 przewodniczącym Organizacji Państw Wschodnich Karaibów (OECS), a od 2001 do 2002 przewodniczącym Regionalnego Systemu Obronny.