Życiorys Ukończył Trinity College na Uniwersytecie Cambridge w roku 1823. W latach 1826–1835 profesor Uniwersytetu Cambridge. Od 1828 dyrektor tamtejszego obserwatorium astronomicznego.
Airy zreorganizował obserwatorium w Greenwich, w którym na jego wniosek zainstalowano nową aparaturę. Ocalił przed zniszczeniem tysiące wyników obserwacji.
Czterokrotnie był prezesem Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego – w latach 1835–1837, 1849–1851, 1853–1855 i 1863–1864. Jest jednym z rekordzistów pod względem liczby pełnionych kadencji na tym stanowisku (współrekordzistą jest Francis Baily). Od 1859 był członkiem zagranicznym Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk.
W 1872 został nobilitowany.
Upamiętnienie W uznaniu jego pracy jego nazwiskiem nazwano kratery uderzeniowe na Marsie i Księżycu.
Najważniejsze osiągnięcia Astronomia Opracował metodę wyznaczania paralaksy i apeksu Słońca. Poprawił teorię ruchu orbitalnego Wenus i Księżyca. W 1871 wykorzystał teleskop wypełniony wodą do sprawdzenia wpływu ruchu Ziemi na odchylenie światła. To rozwinięcie obserwacji François Arago i doświadczenia Fizeau.