Jacob Pontusson De la Gardie, szw. Jakob Pontusson De la Gardie (ur. 20 czerwca 1583 w Rewlu, zm. 22 sierpnia 1652 w Sztokholmie)Daty – przyjęte za źródłami szwedzkimi – mogą być podane według kalendarza juliańskiego (zamiast gregoriańskiego). – szwedzki polityk i żołnierz, syn Pontusa De la Gardiego i Zofii Johansdotter Gyllenhielm, nieślubnej córki króla szwedzkiego Jana III Wazy.
Życiorys Jacob Pontusson De la Gardie urodził się w Rewlu. Przy porodzie zmarła jego matka, a ojciec dwa lata później w Narwie. Wychowywany był w Finlandii (wówczas części Szwecji) przez babkę, Karin Hansdotter.
Po oblężeniu Wolmaru przez Zamoyskiego trafił w grudniu 1601 roku do polskiej niewoli, z której wypuszczono go w 1606, skąd udał się do Holandii. W latach 1606–1608 służył pod rozkazami holenderskiego generała Maurycego Orańskiego. Doświadczenia te posłużyły mu później do reformy armii szwedzkiej. W czasie wojny polsko-rosyjskiej (1609–1618) Szwecja poparła cara Wasyla Szujskiego, a De la Gardie został oddelegowany na czele fińskich sił ekspedycyjnych królestwa Szwecji wewnątrz Rosji przeciw I Rzeczypospolitej (tzw.