W 1613 został tajnym radcą dworu, w 1621 gubernatorem generalnym szwedzkich Inflant, w 1628 marszałkiem polnym. Był jednym z 5 regentów rządzących Szwecją przed osiągnięciem pełnoletniości przez królową Krystynę Wazównę. Jego propolskie, profrancuskie i pacyfistyczne nastawienie było powodem częstych konfliktów z kanclerzem Axelem Oxenstierną, który dowodził armią szwedzką w czasie wojny trzydziestoletniej po śmierci Gustawa Adolfa w 1632. Prowadził skuteczną politykę ekonomiczną, która przynosiła znaczne dochody królestwu.
W 1626 nabył zamek i majątek Haapsalu w dzisiejszej Estonii. W 1652 zmarł w Sztokholmie i został pochowany w kościele Veckholm w regionie Uppsala. Na jego cześć powstało miasto Jakobstad w Finlandii.
Dzieci Jacob Pontusson De la Gardie miał 14 dzieci ze swoją żoną Ebbą Brahe (1596–1674), z których sześcioro dożyło wieku dojrzałego: Pontus Jacobsson De la Gardie (1619–1632) Kristina De la Gardie (1620–1622) Sofia De la Gardie (1621) Magnus Gabriel De la Gardie (1622–1686), kanclerz Szwecji Brita De la Gardie (1624) Gustav Adolf De la Gardie (1626–1630) Maria Sofia De la Gardie (1627–1694), żona Gustawa Gabrielssona Oxenstierny Jakob Kasimir De la Gardie (1629–1658) Pontus Fredrik De la Gardie (1630–1692) Kristina Katarina De la Gardie (1632–1704), żona Gustawa Adolfa Lewenhaupta i Gustafa Ottona