Łącznie zaatakowało Bakera około 60 myśliwców wroga, a mimo to udało mu się przetrwać te ataki i zestrzelić dwa kolejne samoloty. Ostatecznie poważnie ranny Baker przeleciał przez linię frontu na brytyjską stronę, gdzie rozbił swojego Snipe’a. Za ten wyczyn major Baker został uhonorowany Krzyżem Wiktorii.
Mimo krótkiej wojennej służby Snipe’a uzyskano na nim bardzo wiele zestrzeleń. W 1919 maszyny te w ramach pomocy Ententy dla wojsk białych wzięły udział w wojnie domowej w Rosji przeciwko bolszewikom. Niektóre z maszyn zostały przechwycone przez bolszewików i włączone do własnego lotnictwa. Produkcję samolotów Sopwith Snipe zakończono w 1919 po zbudowaniu 497 maszyn. Zamówienie na pozostałe 4000 zostało anulowane ze względu na duże cięcia budżetowe wprowadzone w armii brytyjskiej po zakończeniu I wojny światowej. Na początku lat 20. rozpoczęto wycofywanie Snipe’ów ze służby by w 1926 ostatecznie wycofać wszystkie maszyny z RAF-u.
Linki zewnętrzne Fotografie częściowo zachowanego Snipe'a majora Bakera w Kanadyjskim Muzeum Wojny w Ottawie.
Kategoria:Brytyjskie samoloty myśliwskie I wojny światowej Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem śmigłowym Snipe Kategoria:Dwupłaty