Od jesieni 1944 intensywnie poszukiwany przez sowiecki kontrwywiad wojskowy Smiersz. Od stycznia 1945 kontynuował działalność w konspiracji poakowskiej. Był jednym z głównych organizatorów struktur Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość na Rzeszowszczyźnie. Od września 1945 do marca 1946 kierownik Rejonu Mielec „Północ” (Dębica, Mielec, Tarnobrzeg, Nisko), następnie od marca do października 1946 kierownik Rejonu Krosno „Południe” (Krosno, Jasło, Sanok, Gorlice) w Okręgu Rzeszowskim WiN. Równocześnie od grudnia 1945 do października 1946 r. był kierownikiem Wydziału Propagandy Okręgu Rzeszów, współredaktorem i drukarzem podziemnego pisma okręgu „Ku Wolności”. W październiku 1946 jako intensywnie poszukiwany przez UB został przeniesiony do pracy konspiracyjnej na Ziemie Zachodnie, od grudnia 1946 mieszkał we Wrocławiu. Pracował w firmie remontowo-budowlanej. Od marca 1947 ostatni kierownik wrocławskiego okręgu WiN. Odbudował dolnośląskie struktury Zrzeszenia prawie od podstaw.