Ponadto był bardzo niepopularny wśród nazistów, albowiem po pierwszym puczu odmówił skorzystania z prawa łaski wobec ich kolegów, skazanych na śmierć przez powieszenie.
Początkowo w czasie przygotowań do anschlussu i nacisków na niego zgodził się na udzielenie amnestii uwięzionym nazistom, ale odmówił zgody na wejście ich przywódcy Arthura Seyss-Inquarta do rządu w charakterze ministra spraw wewnętrznych z prawem wyłącznej kontroli aparatu policyjnego. Dopiero po tym, jak stało się jasne, iż dotychczasowy sojusznik Austrii i protektor jej niepodległości, Włochy, nie interweniuje w jej obronie jak w 1934 r., Miklas skapitulował, mianując 11 marca 1938 r. na żądanie Niemców Seyss-Inquarta ministrem i kanclerzem. Na jego też ręce 13 marca 1938 r. złożył urząd prezydenta.
W czasie anschlussu do jego ochrony osobistej należał członek austriackiej SS Otto Skorzeny. Do końca wojny prezydent Miklas pozostawał w areszcie domowym.
Odznaczenia Wielka Gwiazda Odznaki Honorowej za Zasługi dla Republiki Austrii
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii Kategoria:Prezydenci Austrii Kategoria:Politycy Austriackiej Partii Chrześcijańsko-Społecznej Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w 1956