Maria Magdalena Radziwiłłowa, de domo Zawisza-Kieżgajło, primo voto Krasińska, secundo voto Radziwiłłowa, herbu Łabędź (ur. 8 lipca 1861 w Warszawie, zm. 6 stycznia 1945 we Fryburgu) – białoruska działaczka narodowa, filantropka.
Życiorys Maria Magdalena urodziła się 8 lipca 1861 r. w Warszawie jako córka Jana Zawiszy-Kieżgajło i Marii z Kwileckich h. Szreniawa odm. Kwilecki. Miała starszą siostrę Marię Ewę. W kwietniu 1882 r. poślubiła Ludwika Józefa Krasińskiego. Jedynym ich dzieckiem była Maria Ludwika Krasińska. Ludwik Józef zmarł w 1895 r. Drugim mężem Marii Magdaleny był syn Wilhelma Adama Radziwiłła h. Trąby i Katarzyny z Rzewuskich h. Krzywda, Wacław Mikołaj Radziwiłł h. Trąby, którego poślubiła 30 kwietnia 1906 r. w Warszawie. Jej mąż, kapitan armii carskiej, był rusofilem i tzw. „chłopomanem”, co stało się przyczyną ostracyzmu towarzyskiego, jaki dotknął małżonków. Księżna Magdalena Radziwiłłowa była działaczką narodową i filantropką, członkinią Trzeciego Zakonu Dominikańskiego. Finansowała pismo Biełarus oraz zakładała w swych majątkach (Żarnówek i Kuchcice) białoruskie szkółki dla dzieci wiejskich. W 1912 r. zadeklarowała w jednym z czasopism: uważam siebie za Białorusinkę pochodzenia litewskiego, tak jak mój mąż, za Polkę zaś nie mam siebie zupełnie.