mały|Grób Zbigniewa Rudnickiego na cmentarzu Junikowo w Poznaniu Zbigniew Rudnicki (ur. 1 grudnia 1928 w Stanisławowie, zm. 2 kwietnia 2000) – polski prawnik, polityk i działacz rzemieślniczy. Doktor nauk prawnych, poseł na Sejm PRL VII, VIII i X kadencji, minister łączności w latach 1980–1981, przewodniczący zarządu Centralnego Związku Rzemiosła (1982–1991).
Życiorys Syn Karola i Marii. Urodził się na Kresach Wschodnich w rodzinie robotniczej. W latach 1947–1949 kształcił się w Akademii Handlowej w Poznaniu, następnie zaś na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, gdzie w 1960 ukończył studia prawnicze, a w 1967 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych.
W 1948 pracował w Przedsiębiorstwie Budownictwa Inżynieryjnego w Poznaniu, następnie był zatrudniony (w latach 1949–1956) w poznańskiej izbie rzemieślniczej. Działał w Związku Młodzieży Polskiej (1950–1956). Od 1952 należał do Stronnictwa Demokratycznego. W latach 1956–1961 zajmował stanowisko etatowego pracownika Miejskiego Komitetu SD w Poznaniu, następnie zaś m.in. przewodniczącego MK SD (1961–1966) oraz wiceprzewodniczącego i przewodniczącego Wojewódzkiego Komitetu SD (1967–1973).