W kwietniu 1920, w czasie wyprawy kijowskiej, był dowódcą 6 Armii, a w sierpniu – w czasie Bitwy Warszawskiej – dowódcą Frontu Południowego. Z dniem 1 października 1921 przeniesiony został w stan spoczynku, w stopniu generała porucznika, z prawem noszenia munduruDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 38 z 8 października 1921 roku.. Osiadł w Warszawie. Od 20 maja 1922 przebywał na leczeniu w Szpitalu Ujazdowskim. 6 czerwca 1922 na łamach „Polski Zbrojnej” zdementowano pogłoski o nienależytej opiece chorego generała w szpitaluU Generała Iwaszkiewicza, „Polska Zbrojna” Nr 150 z 3 czerwca 1922 r. s. 1..
27 września 1922 Kapituła Orderu Wojskowego Virtuti Militari pozytywnie zaopiniowała wniosek o nadanie mu Krzyża Komandorskiego.
W piątek 10 listopada 1922, w Szpitalu Ujazdowskim, adiutant generalny Naczelnego Wodza, generał brygady Jan Jacyna w imieniu marszałka Polski Józefa Piłsudskiego odznaczył go Orderem Wojskowym Virtuti Militari II klasyPolska Zbrojna Nr 307 z 11 listopada 1922 r., s. 3.. Dekret Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza z dnia 24 listopada 1922 o nadaniu orderu został opublikowany w Dzienniku Personalnym po śmierci generała – 14 grudnia 1922.