Karcie Lozańskiej) przyjętej w roku 1990 przez Międzynarodową Radę Ochrony Zabytków i Miejsc Historycznych (ICOMOS).
W związku z destrukcyjnym charakterem wykopalisk we wszystkich cywilizowanych krajach ich prowadzenie jest kontrolowane przez służby konserwatorskie poprzez wydawanie zezwoleń.
Narzędzia stosowane podczas wykopalisk archeologicznych thumb|Szpachelka typu angielskiego – najważniejsze narzędzie każdego archeologa terenowca
W czasie wykopalisk stosowane być mogą wszelkie narzędzia, które są wystarczająco precyzyjne, aby oddzielać od siebie poszczególne jednostki stratygraficzne. W zależności od rozciągłości i miąższości danej jednostki stratygraficznej, jak również od jej zawartości do jej eksploracji mogą być używane: koparki i minikoparki – do warstw znacznej miąższości, zawierających gruz lub ziemię bez zawartości zabytkowej szpadle – do warstw średniej miąższości, bez zawartości zabytkowej szpachelki = do warstw niewielkiej miąższości oraz do warstw zawierających zabytki ruchome. Ponadto archeolodzy stosują rozmaite inne narzędzia, dostosowane do specyficznych rodzajów jednostek stratygraficznych danego stanowiska: szczotki, pędzle, skalpele, łyżki itp.