W 1933 sukcesor Itosu mistrz Chōshin Chibana (10 dan) zmienił nazwę z shuri-te na "shōrin-ryū" i założył istniejącą do dzisiaj organizację pod nazwą Okinawa Shorin-Ryu Karate-do Association z siedzibą w Naha na Okinawie.
Symbolika Skośnie skręcona pięść na białym tle symbolizuje karate tradycyjne. Złota brama Surei-no Mon to symbol Okinawy, a czerwone koło, w którym jest umieszczona, symbolizuje wschodzące słońce. Niebieskie tło symbolizuje morze otaczające zewsząd wyspę Okinawę. Białe smugi symbolizują rozpowszechnianie się karate z Okinawy na cały świat.
W Polsce shōrin-ryū jest uprawiane od 1981. Rozwinął go Aleksander Staniszew (9 dan), uczeń mistrza Kenyu Chinen.
Kihon Kihon to ustalony zestaw technik oraz ich sekwencji. Jest nieskończenie wiele kihonów, ale tylko kilka jest ściśle ustalonych. Oto one: Hampuku Renshu - techniki w miejscu, podstawy karate, Kihon Waza Dai Ichi - proste techniki i ich sekwencje wykonywane w pozycjach karate z przechodzeniem, Kihon Waza Dai Ni - sekwencje technik z przechodzeniem, właściwe pozycje, schodzenie po skosach, Kihon Waza Dai San - najbardziej zaawansowany kihon.
Kata Kata to nic innego jak ustalona sekwencja technik, na której opierają się Bunkai oraz Kumiwaza.