podgatunek być może wymarły, nie widziany od lat 70. XX wieku. Badania na podstawie danych molekularnych zdziczałych populacji na wyspie Bonaire na Karaibach twierdziły, że należy do tego podgatunku, jednak zostały przeprowadzone w oparciu o małą ilość próbek, więc potrzebne są dalsze badania, aby to potwierdzić. E. a. atlanticus – podgatunek wymarły, zamieszkiwał Afrykę Północną. osioł somalijski (E. a. somalicus) – Erytrea (region Denkelia) i północna Etiopia, niektóre zwierzęta mogły przetrwać w Dżibuti i Somalii.
W Polskim nazewnictwie ssaków świata osła nubijskiego przedstawiono jako podgatunek osła domowego (Equus asinus).
Charakterystyka Morfologia W kłębie osiąga od 110 do 140 cm wysokości, a jego długość ciała to około 2 m. Ma też krótki ogon, który mierzy 40–45 cm. Waży od 270 do 320 kg. Osioł ma szary grzbiet i jasne nogi oraz brzuch. Ma także długie uszy, które zwykle są postawione oraz ogon z czarnymi włosami na końcu. Mają małe kopytka, co pozwala im łatwo poruszać się w górzystym terenie. Utrzymują temperaturę ciała na poziomie około 35 °C.
Rozmnażanie Rozmnażają się zwykle od marca do września. Ciąża trwa około roku i zwykle rodzi się jedno młode, sporadycznie zdarzają się bliźnięta. Świeżo urodzone młode waży od 20 do 34 kg. Młode uzyskuje samodzielność po 12–14 miesiącach.