Archeolodzy polscy po drugiej wojnie światowej bezskutecznie usiłowali zidentyfikować miejsce znalezienia tego depozytu scytyjskiego. Dopiero w 2001 amerykański archeolog Louis D. Nebelsick wraz z prof. UKSW dr. hab. Zbigniewem Kobylińskim, dzięki studiom nad archiwalnymi mapami oraz badaniom geofizycznym i wykopaliskowym ustalili, gdzie w rzeczywistości depozyt ten był ukryty. Było to pole orne położone między dzisiejszymi wsiami Witaszkowo i Kozów.
W wyniku wykopalisk prowadzonych w tym miejscu w latach 2001–2004 przez Instytut Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie i Urząd ds. Archeologii Saksonii udało się stwierdzić, że skarb ten stanowił wotywny depozyt związany z kultem źródła wody. Teorie o tym, że skarb był częścią kurhanu, zostały już wcześniej obalone, ponieważ Scytowie nie wznosili kurhanów we wrogim kraju.
Przypisy
Kategoria:1882 w Europie Kategoria:Archeologia Polski Kategoria:Sztuka scytyjska Witaszkowo Kategoria:Witaszkowo