W 1902 rozpoczął, jako lwowski korespondent "Echa Muzycznego, Teatralnego i Artystycznego", publikować na łamach prasy recenzje krytycznomuzyczne (operowe). W latach następnych współpracował jeszcze m.in. z lwowskimi redakcjami „Przeglądu Muzycznego, Teatralnego i Artystycznego”, „Dziennika Lwowskiego”, „Dziennika Polskiego”, warszawskim „Słowem” i „Gazetą Handlową”. Działał w chórze „Lutnia Macierz”. Pracował także jako nauczyciel w I Wyższej Szkole Realnej, następnie II Szkole Realnej. W roku 1908 otrzymał pamiątkowy medal dla urzędników cywilnych w Galicji. W połowie czerwca 1915 r. został wywieziony do Rosji za działalność narodową. W latach 1916–1918 przebywał w Rostowie nad Donem, gdzie był założycielem i dyrektorem polskiego progimnazjum dla polskich dzieci. Został też członkiem Polskiej Macierzy Szkolnej w Rostowie. Następnie w latach 1918–1920 był na zesłaniu w Saratowie, gdzie również współtworzył życie kulturalno-oświatowe działając w organizacjach polskich (Dom Polski „Promień”, Koło Polskie „Klub Ogniwo”, Polska Macierz Szkolna)M. Dęboróg-Bylczyński, Bylczyński Jakub Aleksander (1881-1954), TSB, zesz. 7 (2012), s. 9-11.. W ramach działalności Polskiego Towarzystwa Pomocy Ofiarom Wojny organizował odczyty, wykłady, spotkania literackie itd. (m.in.