Bukowiec – opuszczona wieś w Polsce, w województwie podkarpackim, powiecie bieszczadzkim, gminie Lutowiska. Leży w dolinie Górnego Sanu, pomiędzy Tarnawą Niżną i Wyżną, Sokolikami a Beniową, na granicy Bieszczadzkiego Parku Narodowego i Parku Krajobrazowego Doliny Sanu. Mimo braku mieszkańców, miejscowość figuruje jako wieś w rejestrze TERYTRejestr TERYT.
Bukowiec wchodzi w skład sołectwa Stuposiany.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa krośnieńskiego.
Historia Wieś została lokowana w 1580 na prawie wołoskim i stanowiła początkowo własność Kmitów. W 1709 została doszczętnie zniszczona przez Szwedów i już nie osiągnęła dawnej świetności. Mieszkańcy zajmowali się głównie gospodarką pasterską na okolicznych połoninach. W latach 30. XX w. działała tu ukraińska spółdzielnia „Halicz”. Istniały zakłady takie jak: Potasznia, gdzie produkowano potaż używany do wyrobu mydła i szkła (kadź z Potaszni leży na skrzyżowaniu dróg za parkingiem w Bukowcu), tartak wodny w rejonie Sanu, tartak wodny nad potokiem w górnej części wsi, 2 karczmy, beczkarnia - zakład produkujący beczki, który zatrudniał około 500 osób, piekarnia. Wspomina się także o browarze, ale nie są to potwierdzone informacje. Ponadto funkcjonowały młyny. Na początku XX w. prawdopodobnie przy beczkarni istniała elektrownia wodna.