Tadeusza Chylińskiego.
Samolot znany był z dosyć hałaśliwych silników, szczególnie podczas startu, jednak cecha ta była w tym czasie znana na przykładzie innych konstrukcji, np. Boeing 727 w wersji 100 czy 200 i wiązała się m.in. z małym stosunkiem przepływów zastosowanych dwuprzepływowych silników turboodrzutowych. Także wąskie przejście, spowodowane małą szerokością kadłuba, nie zapewniało wysokiego komfortu.
Wersje Produkowano różne wersje tego samolotu m.in.:
Tu-134 – wersja podstawowa Tu-134A – wersja z kadłubem wydłużonym na 84 miejsca Tu-134A-3 – wersja z silnikami Sołowjowa D-30 Tu-134A-3M – wersja VIP (z innym ustawieniem siedzeń) Tu-134B-3 – wersja z kadłubem wydłużonym na 96 miejsc Tu-134SCh – samolot specjalny Tu-134UBŁ – samolot wykorzystywany do szkoleń pilotów Tu-22M, Tu-95, Tu-160
Wersja Tu-134 wykorzystywana przez PLL LOT cechowała się krótszym kadłubem, przez co liczba miejsc była mniejsza (72). Później wykorzystywana była wersja Tu-134A (76 miejsc). Był to pierwszy turboodrzutowy samolot w PLL LOT.