Raport Đurišicia z dnia 13 lutego 1943 informuje o masakrze muzułmanów w Čajničach i Fočy w południowo-wschodniej Bośni. Na początku stycznia 1943 roku dowództwo czetników nakazało Đurišiciowi eksterminację muzułmanów w Bijelo Polje w Sandżaku. 10 stycznia 1943 czetnicy Đurišicia spalili 33 wioski, zamordowali 400 żołnierzy samoobrony muzułmańskiej (również wspieranej przez Włochów), a ponadto zamordowali 1000 muzułmańskich kobiet i dzieci. W połowie lutego oddział dopuścił się kolejnych czystek etnicznych w Pljevlji, Čajničach i Fočy. W raporcie do Mihailovicia z 13 lutego Đurišić pisał o tym, że zamordował 9200 muzułmanów, w tym 1200 członków samoobrony i około 8000 kobiet, dzieci i osób starszychTomasevich, Jozo (1975). War and Revolution in Yugoslavia, 1941–1945: The Chetniks. Stanford: Stanford University Press. . s. 258–259.. W marcu zamordował on w Goraždach około 500 osób, głównie kobiet, dzieci i osób starszych, kilka kobiet zostało zgwałconych. Całkowitą liczbę ofiar zbrodni czetników Đurišicia między styczniem a lutym szacuje się na 10 tysięcy osób. Liczba ofiar mogłaby być większa gdyby nie to, że część muzułmanów uciekła przed rzezią do Sarajewa. W nagrodę za kolaborację, 11 października 1944, niemiecki generał Wilhelm Keiper w imieniu Hitlera wręczył mu Żelazny Krzyż drugiej klasyCohen, Philip J. (1997).