Stanisław Franciszek Mach (ur. 22 kwietnia 1938 w Przychodach) – polski inżynier i polityk. W latach 1977–1980 minister przemysłu lekkiego, w latach 1980–1981 wiceprezes Rady Ministrów, poseł na Sejm PRL VII kadencji.
Życiorys Syn Wincentego i Anny. W 1968 ukończył studia na Wydziale Inżynieryjno-Ekonomicznym Politechniki Szczecińskiej. Należał do Związku Młodzieży Socjalistycznej. W latach 1957–1960 pracował w Hucie im. Bolesława Bieruta w Częstochowie. Od 1960 do 1961 był głównym mechanikiem Fabryki Wozów w Sianowie. W 1961 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i został głównym mechanikiem Wojewódzkiego Zjednoczenia Przedsiębiorstw Mechanizacji Rolnictwa w Koszalinie, którym był do 1963. W latach 1963–1968 pełnił funkcję sekretarza oddziału wojewódzkiego Naczelnej Organizacji Technicznej w Koszalinie. Od 1968 do 1971 był kolejno sekretarzem i wiceprzewodniczącym Wojewódzkiej Komisji Związków Zawodowych w Koszalinie, a potem I sekretarzem Komitetu Powiatowego PZPR w Kołobrzegu (do 1972). Od 1972 do 1973 pełnił funkcję przewodniczącego prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie, a w latach 1973–1975 wojewody koszalińskiego (jednocześnie członka egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Koszalinie).