dóbr kultury czy interesu dewizowego; przyczyniły się do zapobieżenia nieprawidłowościom w obrocie towarowym z zagranicą, wskutek których mógłby ucierpieć interes społeczny; w inny sposób przyczyniły się do osiągnięć w realizacji zadań organów celnych.
Odznaka nadawana była przez Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej, z okazji Święta Odrodzenia Polski (22 lipca), a w innych terminach tylko w szczególnie uzasadnionych wypadkach.
Przy nadawaniu odznaki należało zachować kolejność w stopniach (brązowa, srebrna, złota), w szczególnie uzasadnionych wypadkach można było odstąpić od zachowania kolejności. Odznaka kolejnego stopnia mogła być nadana tylko raz. Wraz z odznaką wręczano legitymację stwierdzającą przyznanie odznaki.
Pracownicy organów celnych wyróżnieni nadaniem odznaki korzystali z pierwszeństwa przy przyznawaniu kolejnych grup uposażenia, przenoszeniu na wyższe stanowiska służbowe i przedstawianiu wniosków o nadanie orderów i odznaczeń państwowych.
Minister mógł pozbawić odznaki w razie stwierdzenia, że nadanie nastąpiło wskutek wprowadzenia w błąd lub że osoba wyróżniona stała się niegodna posiadania odznaki.