W 1808 wziął urlop i osiedlił się we Włoszech. Później w służbie włoskiej walczył przeciwko bandom rabunkowym. W 1830 dowódca wojsk powstańczych w Bolonii w stopniu generała dywizji. Poniósł klęskę i pozostał poza wojskiem.
Odznaczony krzyżami kawalerskimi Virtuti Militari (1792), Legii Honorowej (1805) oraz Korony Żelaznej (1806)Tadeusz Jeziorowski: The Napoleonic Orders. Ordery Napoleońskie. Warszawa 2018, s. 147., pochowany na cmentarzu w Bolonii.
Przypisy
Bibliografia Henryk P. Kosk, Generalicja polska. Popularny słownik biograficzny, współpr. Lidia Kosk, Tom I: A–Ł, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, 1998, . Skrypt historyczny Stowarzyszenia Historycznego Legionów Polskich i Legii Polsko-Włoskiej w Nysie, Nysa 2010, pod red. Marek Szczerski, kpt. Tomek
Kategoria:Chorążowie I Rzeczypospolitej Józef2 Kategoria:Generałowie Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari (I Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie piechoty armii Wielkiego Księstwa Litewskiego Kategoria:Polacy – wojskowi armii