Punt – starożytna kraina leżąca prawdopodobnie na terenie Etiopii i Erytrei. Dobra przywożone z tej krainy do starożytnego Egiptu w znacznej mierze były przeznaczone dla kapłanów i świątyń, w związku z tym kraina ta zyskała w ówczesnym Egipcie miano „Ziemi Boga”.
Domniemane lokalizacje krainy Kluczem do ustalenia położenia Puntu może być poprawne rozszyfrowanie egipskiego terminu Uadż-uer, oznaczającego „Wielką zieleń”, terminu występującego już przed czasami Starego Państwa, pod którym rozumiano bądź to: rozlewiska i dorzecze Nilu na południowy wschód od V katarakty, bądź sam Nil w okresie wylewu, ale również Morze Czerwone. Żadna starożytna egipska inskrypcja hieroglificzna dokładnie nie mówi, gdzie znajdował się Punt. Wielu zwolenników zyskała hipoteza, że Punt leżał na wybrzeżu Erytrei i okolicach Cieśniny Bab al-Mandab (Kwiatkowski) lub też między wschodnim Sudanem a Erytreą, w rejonie pomiędzy Atbarą (sudańskim dopływem Nilu), deltą Gasz – rzeki, której wody nikną w pustynnych rejonach kraju Irem, a Morzem Czerwonym, w której centrum znajdują się góry Kassala. Niektórzy jednak sądzą, że leżał dalej na południe – na wybrzeżu somalijskim lub nawet jeszcze dalej, na terenie dzisiejszego Mozambiku.