Diamenty są wieczne (ang. Diamonds Are Forever) – brytyjski film szpiegowski z 1971, siódmy film wytwórni EON Productions o przygodach agenta Jamesa Bonda, oparty na czwartej powieści o Bondzie, autorstwa Iana Fleminga. Po raz szósty w rolę agenta 007 wcielił się Sean Connery. Był to powrót Connery’ego do roli Jamesa Bonda, którego w poprzedniej części zagrał George Lazenby. Na świecie film zarobił 116 mln dolarów, obejrzało go 70 mln widzów.
Fabuła James Bond ściga Ernsta Stavro Blofelda, którego chce dopaść za wszelką cenę po śmierci swojej żony Tracy de Vincenzo. Podróżuje do Japonii, a następnie do Kairu, gdzie dowiaduje się o tym gdzie może ukrywać się Blofeld. 007 udaje się do kryjówki Blofelda i zabija go, a przynajmniej tak mu się wydaje, wychodzi bowiem na jaw, że Ernst Stavro Blofeld dokonał operacji plastycznej twarzy i wygląda kompletnie inaczej, a poza tym zatrudnił wielu identycznych sobowtórów. Po powrocie do Londynu, 007 w siedzibie MI-6 dowiaduje się od M, że w ostatnim czasie w tajemniczych okolicznościach giną m.in. w RPA, przemytnicy diamentów. Zdaniem M, ktoś celowo magazynuje diamenty w niewiadomym celu. Jak przypuszcza M, po pewnym czasie wielka ilość diamentów zostanie uwolniona na rynek powodując ogromny spadek cen kamieni, nie jest jednak tego pewien.