Napęd przenoszony był poprzez 3-biegową skrzynię. Początkowo pojazd ten nie miał ogrzewania, co było uciążliwe w dość chłodnym, szwedzkim klimacie. Szybko jednak ten brak uzupełniono. Wycieraczki nie miały silniczków elektrycznych, były napędzane podciśnieniem z kolektora dolotowego.
Od roku 1952 zmieniono koła z 16- na 15 calowe i rozszerzono gamę kolorów tego auta, gdyż początkowo były one produkowane, jak Ford T, niemal wyłącznie w czarnym kolorze. Rok później Volvo wypuściło model oznaczony symbolem PV445 – kombi o nazwie Duett.
Chociaż oficjalnie produkcję Volvo PV444 zakończono w roku 1958, to pojazd ten, nieco zmodernizowany, nadal był wytwarzany pod oznaczeniem Volvo PV544.
Samochód był też między innymi eksportowany do USA, gdzie cieszył się uznaniem, pomimo nadwozia nie nadążającego za ówczesną modą. Podczas testów budżetowych modeli amerykańskich i importowanych w 1957 roku określono go jako bardzo szybki, o najlepszym prowadzeniu z wszystkich testowanych samochodów, porównywalnym z samochodem sportowym, a zarazem cichy, wygodny i o wyjątkowej jakości wykonania.