thumb|220px|Wizerunek Stanisława Kostki Potockiego na Mauzoleum Potockich w Wilanowie thumb|Grób Jakuba Tatarkiewicza na Starych Powązkach w Warszawie Jakub Tatarkiewicz (ur. 31 marca 1798 w Warszawie, zm. 3 września 1854 tamże) – polski rzeźbiarz, przedstawiciel klasycyzmu.
Życiorys Pochodził z niezbyt zamożnej rodziny żydowskich frankistów – neofitów. Naukę rozpoczął w szkołach pijarskich. Wcześnie objawił talent w dziedzinie rysunku i muzyki. W latach 1817–1822 studiował na Oddziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Warszawskiego. Podczas studiów otrzymał stypendium oraz dwukrotnie medale za udział w wystawach w Warszawie. Był uczniem Pawła Malińskiego i Antoniego Brodowskiego. W latach 1823–1828 studiował w Rzymie u Bertela Thorvaldsena. Pod koniec 1828 roku udał się przez Szwajcarię, Francję i Niemcy do Warszawy. Pierwsze zamówienia otrzymał na rzeźby do budowanego Teatru Wielkiego w Warszawie i podwarszawskiej willi Niemcewicza „Zacisze”. W roku 1833 wziął udział w konkursie na stanowisko profesora rzeźby Katedry Sztuk Pięknych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Artysta konkurs wygrał i został mianowany na profesora, ale posady nie objął z powodu likwidacji katedry.
W Warszawie założył rodzinę. W latach 1834–1840 nauczał modelowania w Instytucie Głuchoniemych.