mały|Siedziba rządu prowincji Huíla mały|Widok na Lubango Lubango – miasto w południowo-zachodniej Angoli (dawniej Sá da Bandeira), siedziba władz prowincji Huíla. Liczy ok. 731,6 tys. mieszkańców.
Historia Lubango powstało wraz z osiedleniem się w latach 80. XIX wieku grupy burskich kolonistów z Transwalu. Władze portugalskie odmówiły przyznania osadnikom własności ziemi, w związku z czym większość z nich opuściła rejon i przeniosła się do Niemieckiej Afryki Południowo-Zachodniej.
Masowe osadnictwo nastąpiło w roku 1882 wraz z przybyciem około tysiąca osadników z portugalskiej Madery. W 1910 roku mieszkało tu już ponad 1700 przybyszy z Madery, zajmujących się głównie uprawą słodkich ziemniaków. W 1923 roku Kolej Moçâmedes połączyła osadę z wybrzeżem. W związku z tym władze portugalskie nadały jej prawa miejskie i nazwę Sá da Bandeira. Zamieszkujące ten region pół-koczownicze ludy Nhaneka-Humbe odmawiały osiedlenia się w mieście, przez co Sá da Bandeira była w okresie do uzyskania niepodległości jedynym miastem w Angoli zamieszkanym przez białą większość. Po powstaniu niepodległej Angoli miasto zostało przemianowane na Lubango.