Te negatywne efekty wywołane są rozpraszaniem się światła w soczewkach, oraz załamywaniem się promieni świetlnych na powierzchniach soczewek. Częściowym rozwiązaniem tego problemu jest napylanie na soczewki bardzo cienkich warstw metalicznych, tworzących lustra dla tych promieni świetlnych, które padają na ich powierzchnię pod zwiększonym kątem. Jednak takie rozwiązanie nie jest wystarczające. Dla całkowitego wyeliminowania wpływu tych promieni, korzystanie z osłony przeciwsłonecznej jest niezbędne.
Kształt osłony thumb|right|240px|Osłony obiektywu: w kształcie tulipana i cylindryczna Długość osłony przeciwsłonecznej jest uzależniona od ogniskowej – a zarazem od pola widzenia – obiektywu. Im dłuższa ogniskowa, tym węższe jest pole widzenia, a więc tym dłuższa może być osłona.
Dodatkowo, dla zwiększenia ich efektywności, niektóre osłony mają specjalny kształt nazywany czasem kwiatkiem bądź tulipanem – są one dłuższe u góry i dołu, krótsze po bokach i mają wycięcia na rogach, gdzie pole widzenia jest najszersze. W ten sposób, osłona może przysłaniać więcej pola widzenia tam, gdzie jest ono węższe i mniej, gdzie jest ono szersze.