Radia i Telewizji, indywidualną I stopnia.

Była na okładkach magazynów takich jak „Ekran” (w maju 1969 roku, w marcu 1971 roku, w marcu 1978 roku), „Film” (w marcu 1970 roku, w listopadzie 1971 roku) i „Tele Tydzień” (w maju 2013 roku).

Aktorka scen warszawskich: Teatru Syrena (1966–1967), Teatru Klasycznego (1968–1972), Teatru Studio (1972–1976), Teatru Narodowego (1976–1982).

W latach 1985–2018 w Warszawie współtworzyła wraz z Piotrem Lachmannem eksperymentalny Videoteatr „Poza” z siedzibą w Pałacu Szustra, który w 1992 roku zdobył nagrodę Fringe First na Festiwalu Fringe w Edynburgu i w 2005 roku wyróżniono specjalną Nagrodą Literacką im. Władysława Reymonta.

Ostatnią rolą telewizyjną Joanny Lothe była postać Teresy Struzik w serialu Barwy szczęścia (2007–2017, 2019–2021).

Życie prywatne Była córką Tadeusza Lothe i aktorki Wandy Stanisławskiej-Lothe, przez matkę wnuczką poetki Wandy Stanisławskiej. W 1943 jej ojciec został rozstrzelany w Ponarach. Siostrą jej prababki była Maria Konopnicka

W 1972 roku wyszła za mąż za Helmuta Kajzara, dramaturga i reżysera teatralnego. Mieli córkę Paulę (ur. 1973). Kajzar zmarł w 1982 roku w wieku 41 lat na czerniaka.